Pasahitzak terminalean sortzea: zer dabilen eta zerk huts egiten duen abisatu gabe

Argitaratua egilea David Carrero

Maiatzean tutorial bat argitaratu zen Medium-en, alde batera uzten zaila den izenburu batekin: Generate Unbreakable Passwords in Your Terminal Using Pure Bash. Oinarriko ideia ona da, eta bat gatoz harekin: terminalak badakar jada pasahitz-sortzaile bikain bat, ez da ezer instalatu behar eta pasahitza ez da zure makinatik ateratzen. Webgune honek nabigatzaileko sortzaileaz defendatzen duen gauza bera da, nabigatzailerik gabe besterik ez.

Beraz, haren komandoak kopiatu eta Mac batean exekutatu genituen, 2026ko azaroaren 10ean, macOS 27.2rekin eta sistemaren locale-a gaztelaniaz. Eta Linux batean ere bai, alderatzeko. Dabilena oso ondo dabil. Huts egiten duenak, zenbait kasutan, ezer esan gabe egiten du huts, eta hori da pasahitz-sortzaile bati gerta dakiokeen okerrena.

Nondik dator ausa

Tutoriala benetan garrantzitsua denarekin hasten da: openssl rand -base64 32 aginduak base64-n kodetutako 32 byte ausazko ematen dizkizu, eta /dev/urandom da ia beste komando guztiek edaten duten iturria.

Ñabardura bat, tutorialak den baino erromantikoago kontatzen duelako. Ez openssl rand-ek ez /dev/urandom-ek ez dizute «ausa fisiko hutsa» ematen: biak dira sortzaile kriptografiko bat —CSPRNG bat—, sistema eragileak hardwarearen benetako zaratarekin hazia, eta handik aurrera inork aurreikusi ezin dituen byteak ekoizten dituena. OpenSSL-k bere dokumentazioan dio: NIST SP 800-90A ereduko sortzaile determinista bat da, sistematik bere kabuz hazi eta berriro hazten dena. Linuxek ChaCha20-n oinarritutako bat erabiltzen du; macOSek, Appleren segurtasun-gidaren arabera, Fortunatik eratorritako bat.

Ez da akats bat, funtzionatzeko arrazoia baizik: ondo hazitako CSPRNG bat da, hain zuzen, nahi duzuna. crypto.getRandomValues()-en iturri mota bera da, webgune honetako sortzaileak erabiltzen duena.

Eta bada tutorialak ondo egiten duen beste gauza bat, harro erakusten ez duena eta erakutsi beharko lukeena: tr -dc trikimailuak —alfabetoan sartzen diren byteak bakarrik gorde eta gainerakoak botatzea— ez du alborapenik sartzen. Hori da zuzena. Modu xaloak, bytea hartu eta alfabetoaren tamainaz zatitzearen hondarra kalkulatzeak, karaktere batzuei besteei baino aukera gehiago ematen die; baztertzeak ez.

Mac batean, komandoak letra bat itzultzen du

Hau da tutorialaren komandoa letraz eta zenbakiz osatutako pasahitz baterako:

cat /dev/urandom | tr -dc 'a-zA-Z0-9' | head -c 32

Mac-ean, locale-a gaztelaniaz dagoela, hau ateratzen da:

tr: Illegal byte sequence

Eta azpian, E bat. Letra bakar bat. Irteera-kodea 0 da: terminalarentzat, eragiketa ondo joan da.

Arrazoia da macOSeko tr-k sarrera testu gisa irakurtzen duela zure locale-aren kodeketan, UTF-8an, eta ausazko byteek ia inoiz ez dutela UTF-8 baliozkorik osatzen. Bat ez datorren lehenengoarekin topo egin bezain laster, gelditu egiten da. Ordura arte iragazitakoa —batzuetan ezer ez, beste batzuetan karaktere pare bat— da head-era iristen dena, eta head-ek ez du jakiteko modurik 32 espero zituela.

Linuxen ez da gertatzen: GNUren tr-k byteka lan egiten du eta ez dio locale-ari begiratzen. Debian edukiontzi batean probatu genuen eta 32 karaktereak atera ziren. Horregatik, Linuxen idatzi eta probatutako tutorial bat guztiz zuzena izan daiteke idatzi zuenarentzat, eta hautsi egin daiteke irakurtzen duenaren Mac-ean.

Konponbidea aldagai bat da aurrean: LC_ALL=C tr -dc …, tr-ri sarrera byte gisa tratatzeko esaten diona. Baina garrantzitsuena ez da konponbidea, hutsegitearen itxura baizik. Tutorialak proposatzen duen genpass funtzioak, Mac bateko .bashrc-n sartuta, E hori inprimatzen du pasahitz bat balitz bezala. Gutxieneko luzerarik eskatzen ez duen eremu batean begiratu gabe itsasten baduzu, hori bihurtuko da zure pasahitza.

Marratxoa ez zen marratxoa

«Ikurrekin» bertsiorako, tutorialak alfabeto hau erabiltzen du:

tr -dc 'a-zA-Z0-9!@#$%^&*()_+-=[]{}'

Asmoa argia da: letrak, zifrak eta hemezortzi ikur. Baina tr-rentzat bi karaktereren arteko marratxoa tarte bat da, a-z-n bezala. Beraz, +-= ez da «gehi, marratxoa, berdin»: ASCII taulan + eta = artean dagoen guztia da, eta horren barruan daude koma, puntua, barra, hamar zifrak, bi puntuak, puntu eta koma eta «txikiago» ikurra.

Bi milioi byte sortu eta atera ziren karaktere desberdinak gordez neurtu genuen: 86, ez asmoa zen 80ak. Berdin macOSen eta Linuxen. Ez da segurtasun-arazo bat —sei karaktere gehiagok entropia apur bat gehiago ematen dute, ez gutxiago—, arazoa da zer sortzen ari zaren ez jakitea. Pasahitza doan sistemak ; edo < onartzen ez baditu, komandoak noizean behin huts egiten du, eta ez dago zergatik asmatzeko modurik. Araua da marratxoa multzoaren amaieran jartzea, han tr-k marratxo gisa irakurtzen baitu.

Eta apaltasunez kontatzen dugu, beheko bertsio zuzendua idaztean familia bereko tranpa batean erori ginelako: alfabetoa parametro baten balio lehenetsi gisa sartu genuen, ${2:-…{}-}, eta alfabetoko lehen giltza itxierak parametroa ixten zuen. Emaitzak inork eskatu ez zuen | bat sortzen zuen, eta marratxoa galdua zuen. Ateratzen ziren karaktereak zenbatu genituelako baino ez genuen ikusi.

Batzuetan 58 diren 64 karaktere

Funtzioaren modu lehenetsiak hau egiten du:

openssl rand -base64 48 | tr -dc 'a-zA-Z0-9' | head -c "$LENGTH"

48 byte base64-n 64 karaktere dira. Baina base64-k + eta / ditu, eta iragazkiak bota egiten ditu; beraz, geratzen dena 64 baino zertxobait gutxiago da. Luzera lehenetsiko 32etarako soberan dago. genpass 64-rako, ez: 200 aldiz exekutatu genuen eta 28tan bakarrik atera ziren 64 karaktere; gainerakoetan, 58 eta 63 artean. Abisurik gabe.

Modu hamaseitarrak arazo beraren bere bertsioa du: luzera bitan zatitzen du byteak kalkulatzeko, eta, beraz, genpass 15 hex-ek 14 itzultzen ditu.

P@ssw0rd txalotzen duen puntuatzailea

Tutoriala pasahitzak puntuatzen dituen script batekin amaitzen da: puntuak luzeragatik, bat minuskulak izateagatik, beste bat maiuskulengatik, beste bat zifrengatik eta bi ikurrengatik. Batzuekin exekutatu genuen:

  • P@ssw0rd — STRONG
  • Uda2026! — STRONG
  • correct-horse-battery-staple — STRONG
  • 35 aldiz a letra — MODERATE

P@ssw0rd-k ausaz aukeratutako lau hitzen nota bera ateratzen du. Edozein eraso-hiztegik probatzen dituen lehenengoetako bat da. Scriptak ezin du hori jakin, ez diolako begiratzen pasahitza zer den, zer karaktere motaz egina dagoen baizik. NISTek 2017an gomendatzeari utzi zion «maiuskula bat, zenbaki bat eta ikur bat» arau bera da, eta horretaz aritu ginen pasahitzen jokoan.

Bada bigarren arazo bat, praktikoagoa: scriptak pasahitza argumentu gisa jasotzen du, ./scorepass.sh "P@ssw0rd". Horrela, zure shellaren historian idatzita geratzen da —~/.zsh_history-n edo ~/.bash_history-n—, eta, exekutatzen ari den bitartean, prozesuak zerrendatzen dituen makinako beste edozein erabiltzailek ikus dezake. Benetako pasahitz bat probatzeko, webgune honetako egiaztatzaileak ereduak, hiztegiak eta a-ren ordez @ bezalako ordezkapenak aztertzen ditu, eta zure nabigatzailean egiten du, ezer bidali gabe.

Zenbat da nahikoa

Tutorialak openssl rand -base64 32-ren 256 bitak «banku-transakzioak babesten dituen indar bera» gisa saltzen ditu. Zifra zuzena da, eta konparazioa soberan dago: 256 bit pasahitz batek behar duena baino askoz gehiago da. Webguneko gainerako artikuluetako eraso ereduarekin —10¹² saiakera segundoko, konexiorik gabe eta hash azkar batekin—, 128 bitekin jada 10¹⁹ urtera iristen gara. Ez da ezer gertatzen 256 erabiltzeagatik, baina ez dira nahastu behar «gehiago» eta «beharrezkoa». Xehetasunez azaltzen dugu zenbat denbora behar den pasahitz bat hausteko artikuluan.

Formatuei buruzko bi xehetasun, segurtasunari ez baina erabilerari dagozkionak:

  • base64 ez da segurua URLetarako, tutorialak hala dioen arren: +, / eta amaierako = ditu. = hori betegarria da, ez ausa; 256 bitak aurreko 43 karaktereetan doaz. Badago aldaera bat, base64url, + eta / - eta _ bihurtzen dituena, baina openssl rand -base64-k ez du erabiltzen.
  • Hamaseitarrak 4 bit ematen ditu karaktereko, letraz, zifraz eta ikurrez osatutako alfabeto batek baino erdia. openssl rand -hex 32-k 64 karaktere eta 256 bit ematen ditu: ezin hobea API gako baterako. Baina genpass 16 hex-ek 16 karaktere eta 64 bit ematen ditu, eta eraso eredu berarekin batez beste 107 egun ingurutan hausten dira. Luzea dirudi; ez da hainbesterako.

Hitzak, eta inongo komandok sortu ez zuen adibide bat

words moduak /usr/share/dict/words-etik ateratzen ditu hitzak shuf-ekin. Mac batean shuf ez dago: GNUrena da eta macOSek ez du ekartzen, beraz modu horrek ez du funtzionatzen, besterik gabe. Zerrenda badago, ordea, eta 235.976 hitz ditu; lau hitzekin 71 bit inguru emango lituzke. Asko. Arazoa da horietako asko inoiz ikusi ez dituzun hitzak direla, eta hitzezko esaldi baten grazia gogoratu ahal izatea dela.

Tutorialak erakusten duen irteera-adibidea, correct-horse-battery-staple, ez zuen inongo komandok sortu: XKCDren 936. komikiko esaldia da, 2011koa. Komikiak arrazoi du dioenean —ausaz aukeratutako lau hitzek ordezkapenak dituen hitz bati irabazten diote—, baina tutorialak «luzerak beti irabazten dio konplexutasunari» gisa laburtzen du, eta komikiak ez du hori esaten. Irabazten duena ausaz zenbat aukeraren artean hautatu den da. Hogeita hamabost a-k luzera soberan dute eta entropiarik ez. Ondo egindako hitzezko esaldiak nahi badituzu, Diceware metodoak gogoratzeko pentsatutako 7.776 hitzeko zerrenda bat erabiltzen du, 12,9 bit hitz bakoitzeko.

Ozen huts egiten duen bertsio bat

Hau da guk proposatzen duguna. Argitaratu aurretik probatu genuen bash-en eta zsh-en macOSen, eta bash-en Linuxen:

genpass() {
  local n="${1:-20}" set='A-Za-z0-9!@#%^&*()_+=-' pw
  [ -n "$2" ] && set="$2"
  pw=$(LC_ALL=C tr -dc "$set" < /dev/urandom | head -c "$n")
  [ "${#pw}" -eq "$n" ] || { echo "genpass: huts egin du" >&2; return 1; }
  printf '%s\n' "$pw"
}

Hiru erabaki, bakoitza goiko hutsegiteetako batengatik:

  • LC_ALL=C tr-ren aurrean, Mac batean byteak irakur ditzan eta gelditu ez dadin.
  • Marratxoa alfabetoaren amaieran, marratxoa izan dadin. Zenbatuz egiaztatu genuen: idatzita dauden 75 karaktereak ateratzen dira, ez bat gehiago.
  • Luzeraren egiaztapena. Edozein arrazoirengatik eskatutakoa baino pasahitz laburragoa ateratzen bada, funtzioak ez du inprimatzen, errore-irteeran abisatzen du eta 0 ez den kode bat itzultzen du. Sortzaile batek huts egitea ondo dago. Huts egin eta zerbait ematea da gertatu ezin dena.

genpass-ek alfabeto horretako 20 karaktere ematen ditu, 124 bit inguru. genpass 32-k 32 ematen ditu. genpass 6 0-9-k PIN bat. Alfabetoak nahita uzten ditu kanpoan $, alderantzizko komatxoa eta komatxoak: shell batek edo konfigurazio-fitxategi batek interpretatzen dituen karaktereak dira, eta .env batean itsastean hausten den pasahitz bat ez da seguruagoa, deserosoagoa baizik.

Tutorialak amaieran asmatzen duena

Tutorialaren azken atala da onena: sortzea erraza da; zaila, ez errepikatzea. Bi lekutan erabilitako 256 biteko pasahitz bat bietan geratzen da arriskuan bietako batek datu-ihes bat jasaten duen egunean. Haren proposamena —terminalean sortu eta Bitwarden edo KeePass bezalako kudeatzaile batean gorde— bizirik iraun duen arau bakarra da, hain zuzen.

Azken ohar bat beste iradokizunari buruz: arbelera kopiatzea, pbcopy edo xclip erabiliz. Pantailan inprimatzea baino hobea da, baina arbela ez da leku pribatu bat: arbel-kudeatzaileek historia gordetzen dute, eta Handoff aktibatuta duen Mac batean kopiatzen duzuna zure iPhonean ere ager daiteke. Kopiatu, itsatsi, eta kopiatu beste zerbait gainetik.


Iturriak: «Generate Unbreakable Passwords in Your Terminal Using Pure Bash» tutoriala, Medium-en 2026ko maiatzaren 12an argitaratua · komando guztiak 2026ko azaroaren 10ean exekutatu ziren macOS 27.2n (bash 3.2, zsh, sistemaren tr, OpenSSL 4.1) eta Debian egonkorreko edukiontzi batean, GNU coreutils 9.7rekin · OpenSSL-en dokumentazioa, RAND(7): NIST SP 800-90A Rev. 1en araberako sortzaile determinista, sistema eragiletik hazia · Linuxen random(4) eskuliburu-orria · Apple, Apple Platform Security, ausazko zenbakien sorrera · XKCD 936, «Password Strength» (2011) · NIST SP 800-63B (2017), konposizio-arauei buruz · eraso eredua, 10¹² saiakera segundoko konexiorik gabe eta hash azkarrarekin, webguneko gainerakoaren berbera da.

Argazkia: Luis Gomes · Pexels

← Blogera itzuli