2023ko ekainean, Neal Agarwal izeneko programatzaile batek The Password Game izeneko zerbait argitaratu zuen bere webgunean, neal.fun. Pasahitz bat idazteko eskatzen dizu. Gero, gutxienez bost karaktere izan ditzala. Gero, zenbaki bat. Gero, maiuskula bat. Gero, karaktere berezi bat.
Hor arte ez da jokoa. Zure bankuaren inprimakia da.
Gero hasten da bestea. Digituek 25 batu behar dutela. Hilabete baten izena eduki behar duela. Biderkatuta 35 ematen duten zenbaki erromatarrak eduki behar dituela. Gaurko Wordle-ren erantzuna eraman behar duela. Argazki bateko herrialdea identifikatu behar duela. Xake-jarrera bateko jokaldirik onena eduki behar duela, notazio aljebraikoan. Hogeita hamabost arau dira, eta bidean zure pasahitzaren barruan Paul izeneko arrautza-emoji bat jaiotzen da, eta beldarrekin elikatu behar duzu, sugar batek zure karaktereak jaten dituen bitartean garaiz itzaltzen ez baduzu.
Jokoak arrazoi deseroso batengatik funtzionatzen du: inork ez dizu txistea azaldu behar. Lehen segundoan harrapatzen duzu, mekanismo hori bizi osoan jasaten ari zarelako. Agarwalek egin duen bakarra haritik tiraka jarraitzea izan da.
Eta hor komeni da mantsotzea. Lehen lau arauak ez zituen berak asmatu.
Nondik atera ziren jada ezagutzen zenituen arauak
Maiuskula bat, zenbaki bat, ikur bat eta gutxieneko luzera bat ez dira interneteko folklorea: AEBetako NISTek 2003an argitaratutako dokumentu baten itzulpen praktikoa dira, SP 800-63 dokumentuarena, Bill Burrek idatzia. Handik jaitsi ziren mundu erdiko inprimakietara, eta handik zure burura.
Osorik kontatu genuen zer den pasahitz bat artikuluan: Burrek ez zeukan benetako pasahitzei buruzko daturik —ia ez zegoen— eta, beraz, zentzuzkoa zirudienera arrazoitu zuen. Karaktere-aniztasun handiagoa, konbinazio gehiago, segurtasun handiagoa. 2017an NISTek berak atzera egin zuen, eta Burrek Wall Street Journali esan zion damutzen zela idatzitakoaren zati handi batez.
Beraz, Agarwalen jokoak ez du segurtasun-politika bat puzten. Lehen lerroan jada oker zegoen zerrenda bat jarraitzen du. «Ikur bat eduki behar du» eta «digituek 25 batu behar dute» arauen arteko alde bakarra da lehenengora ohitu zarela.
Arau horiek inoiz neurtu ez zutena
Hemen uzten dio txisteak grazia egiteari, neurtu daitekeelako.
Zifra hauek gune honetako egiaztatzailetik datoz, bere eredu adieraziarekin: lineaz kanpoko eraso bat hash azkar baten aurka, segundoko 10¹² saiakeratan. Ez dira liburuxketako estimazioak; kate berak han idazten badituzu ikusiko duzuna da.
| pasahitza | betetzen dituen arauak | saiakerak | irauten du |
|---|---|---|---|
Pasahitza1! |
laurak | 5,5 × 10⁹ | < 1 segundo |
Udazkena2026! |
laurak | 3,3 × 10¹¹ | < 1 segundo |
Zx9#kQ2m |
laurak | 3,3 × 10¹⁵ | 55 minutu |
| dadoekin ateratako sei hitz, minuskulaz | bat ere ez | 1,1 × 10²³ | 3.500 urte |
Azken lerroa ez dator egiaztatzailetik, aritmetikatik baizik, eta nahita da: egiaztatzaileak ezin du jakin sei hitz horiek dado batetik datozenik, beraz beste zerbait kalkulatuko luke. Sei jaurtiketa 77,5 bit zehatz dira, eta 77,5 bit segundoko 10¹² saiakeratan hiru mila eta bostehun urte inguru dira. Amaieran itzuliko gara horretara.
Irakurri berriro. Pasahitza1! planetako edozein inprimaki gainditzen du eta tekla
askatu baino lehen erortzen da, hitza hiztegian dagoelako eta gainerakoa denek
jartzen duten apaingarria delako: maiuskula aurrean, zenbakia eta ikurra atzean. Eta
azken lerroa, sei hitz arrunt minuskulaz, kontua duzun guneen erdiak ez luke
onartuko: ez du maiuskularik, ez zenbakirik, ez ikurrik.
Merezi du Zx9#kQ2mn gelditzea, arauaren kasurik onena delako. Benetan ausazko
zortzi karaktere, lau motekin, 2003ko politikak pasahitz eredugarritzat jotzen zuena
hain zuzen. Berrogeita hamabost minutu. Eta sabai bat da: egiaztatzaileak ezin
du jakin ausaz idatzi duzunik, beraz zalantzaren onura ematen dizu eta agertokirik
onena kalkulatzen du. Gainera, inork ez du horrela idazten. Eskatu pertsona bati
zortzi karaktere ikur batekin eta ateratzen dena Kaixo123! da — 4,3 × 10⁸
saiakera, segundo bat baino gutxiago.
Arauak ez ditu bi horiek bereizten. Inprimakiarentzat, Kaixo123! eta Zx9#kQ2m
pasahitz bera dira. Hori da akats osoa: konposizio-arau batek katearen forma
neurtzen du, eta erresistentzia ez dago forman.
90 eguneko araua, edo nola asmatzen den Negua2026!
2003ko herentziaren beste erdia iraungitzea da. Aldatu laurogeita hamar egunean behin.
Inork ez du pasahitz berri bat asmatzen laurogeita hamar egunean behin. Jendeak
egiten duena —zuk egiten duzuna, eta nik— zeukana handitzea da. Udazkena2026!
Negua2026! bihurtzen da eta lana eginda dago. Biek segundo bat baino gutxiago
irauten dute, eta erasotzaile batek lehena badu, bigarrena asmatzea ez da erasoa:
hutsune bat betetzea da.
NISTek nahitaezko txandakatzea kendu zuen SP 800-63Bn, 2017an. 2025eko abuztuko berrikuspenean tonua gogortu zen: lehen egiaztatzaileek konposizio-arauak ez lituzketela ezarri behar eta aldizkako aldaketarik ez lituzketela eskatu behar zioen tokian, orain ez dutela bietako bat ere egin behar dio. Aldaketa soilik behartzen da pasahitza arriskuan dagoen zantzurik badago.
Lehen atzera egitetik bederatzi urtera, zure enpresak maiuskula bat eskatzen dizu oraindik hiruhilekoro.
Karaktere-muga da seinalerik txarrena
Agarwalek kontatu du azken tanta, jokoa egitera eraman zuena, kontu bat sortzen saiatzea eta bere pasahitza luzeegia zela esatea izan zela.
Arau absurdu guztietatik, hori da gainera seinale txarra den bakarra.
Zure pasahitza behar bezala gordetzen duen sistema batek ez du gordetzen: bere hash-a gordetzen du, eta hash batek beti neurri bera du, zortzi karaktere ematen badizkiozu zein zortziehun. Ez dago hamasei karaktereko muga baterako biltegiratze-arrazoirik. Salbuespen tekniko legitimo eta ezagun bat besterik ez dago —bcrypt-ek 72 bytetik gorakoa ez du kontuan hartzen— eta horrek ez ditu hamabian gelditzen diren inprimakiak azaltzen.
Muga labur batek ez du frogatzen zure pasahitza testu argian gordetzen ari direnik, baina norbaitek tamaina finkoko datu-base zutabe batean sartu duenean bakarrik agertzen den xehetasun mota da. SP 800-63B dokumentuak kontrakoa eskatzen du: gutxienez 64 karaktere onartzea.
Funtzionatzen duen arauak ez du inprimaki batean kabitzen
Funtsezko deserosotasuna da praktika ona ezin dela balidazio-lauki gisa adierazi. Inork ezin du adierazpen erregular bat idatzi «beste inon erabili ez izana» egiaztatzeko, ezta «azken ihesean agertzen ez dela» egiaztatzeko ere.
Egin daitekeena zenbatzea da. Dadoekin aukeratutako hitzez osatutako esaldi batek — Diceware — 12,9 bit garbi batzen ditu hitzeko, eta bit horiek benetan bit dira. Segundoko 10¹² saiakerako eredu berarekin:
- Bost hitz 64,6 bit dira: 164 egun inguru.
- Sei hitz 77,5 bit dira: 3.500 urte inguru.
Bi zifrak esan behar dira, ez bakarrik bigarrena. Askotan errepikatzen da bost hitzeko esaldi batek «mendeak irauten dituela»; hash azkar baten aurka ez ditu mendeak irauten: bost hilabete eta erdi irauten ditu. Horregatik gomendatzen zuen Reinholdek bost gutxienekotzat eta sei benetan axola duenerako. Seigarren hitza da eskala aldatzen duena, eta doakoa da.
Bietako batek ere ez luke zure bankuaren inprimakia gaindituko.
Zergatik den barregarria jokoa
Jokoak digituek 25 batu behar dutela eskatzen dizunean, barre egiten duzu baldintza arbitrario bat delako, pasahitz bat seguru egiten duenarekin zerikusirik ez duena.
Ikur bat eskatzea ere baldintza arbitrario bat da, pasahitz bat seguru egiten duenarekin zerikusirik ez duena. Aldea da hori interneten erdiak daramala, eta hari maitasuna hartu diogula.
Laburpen operatiboa nahi baduzu, hiru lerrotan kabitzen da: erabili
sortzailea edo dado batzuk, sartu emaitza kudeatzailean, eta bete
inprimakiaren arauak eskatzen dizuna erantsiz, horrek ezertatik babestu zaituela
sinetsi gabe. Hasierako maiuskula eta amaierako ! bidesari bat dira, ez defentsa
bat.
Gainerakoa jokoa da. Oso ondo eginda dago, eta tamalez ez zen jokoan gelditu.
Iturriak: Neal Agarwal, «The Password Game» (neal.fun, 2023ko ekainaren 27a), bere 35 arauak eta egilearen beraren kontakizuna bere pasahitza luzeegia zela esan zion inprimakiari buruz · NIST SP 800-63 (2003), SP 800-63B (2017) eta SP 800-63B-4 (2025eko abuztua), zeinak «ez lituzkete» esatetik «ez dute» esatera pasatzen den konposizio-arauei eta iraungitzeari buruz, eta gutxienez 64 karaktere onartzeko eskatzen duen · Bill Burrek Wall Street Journali egindako adierazpenak, 2017ko abuztua · Arnold G. Reinhold, Diceware (1995), handik datoz hitzeko 12,9 bitak. Taulako denborak gune honetako egiaztatzailearekin neurtuta daude, segundoko 10¹² saiakerako eredu adieraziarekin hash azkar baten aurka; Diceware-renak, erritmo berean kalkulatuta hitzeko log₂(7.776)tik abiatuta.
Argazkia: Olha Ruskykh · Pexels