# Diceware: jak pięć kostek układa lepsze hasło niż ty

> Arnold Reinhold rozwiązał w 1995 roku problem ludzkiej losowości: pięć kostek i lista 7776 słów. Każdy rzut wart jest 12,9 bita — i to są uczciwe 12,9 bita.

2026-02-12 · David Carrero · password.es
Original: https://password.es/pl/blog/diceware-kostki-lepsze-haslo-niz-ty/

---

Pomyśl o losowym słowie. Teraz, pierwszym, jakie ci przyjdzie do głowy.

Jakiekolwiek by nie było, **nie było losowe**. To było twoje słowo: coś, co
przeczytałeś w tym tygodniu, przedmiot leżący przed tobą, litera, na którą
zaczyna się twoje imię. Kiedy prosisz człowieka o przypadek, dostajesz
autobiografię. A autobiografię da się zgadnąć.

To jest cały problem haseł w jednym zdaniu. Nie chodzi o to, że ludzie są leniwi
— chociaż są — tylko o to, że jesteśmy **niezdolni do generowania losowości**.
Lubimy pewne litery, unikamy powtórzeń, bo „nie wyglądają losowo”, na przemian
wstawiamy samogłoski i spółgłoski, nawet o tym nie wiedząc, a gdy ktoś prosi nas
o liczbę, sięgamy po tę, którą mamy pod ręką: daty, wiek, cyfry coś dla nas
znaczące. Atakujący nie musi wiedzieć, kim jesteś, żeby to wykorzystać. Wystarczy
mu wiedzieć, że jesteś człowiekiem.

## Inżynier, pięć kostek i lista

W 1995 roku **Arnold G. Reinhold** opublikował na swojej stronie metodę, którą
nazwał *Diceware*. Pomysł jest tak prosty, że aż trochę irytuje konieczność jego
tłumaczenia: skoro problemem jest to, że człowiek nie umie wybierać losowo, to
odbierz człowiekowi wybór.

Cała procedura mieści się w trzech linijkach:

1. Rzucasz **pięcioma kostkami** i zapisujesz wyniki po kolei. Wypada,
   powiedzmy, `4-2-6-1-3`.
2. Szukasz `42613` na liście.
3. To jest twoje słowo. Powtarzasz dla następnego.

Lista ma **7776 pozycji** i ta liczba nie jest przypadkowa: to 6⁵, wszystkie
możliwe wyniki pięciu kostek. Każda kombinacja — od `11111` do `66666` —
wskazuje na inną pozycję, żadna nie zostaje pominięta ani powtórzona.
Oryginalna lista miesza krótkie angielskie słowa z sylabami, cyframi i
pojedynczymi znakami — właśnie dlatego, że znalezienie 7776 *dobrych* słów jest
trudniejsze, niż się wydaje.

Ważna nie jest lista. Ważna jest kostka.

## Dlaczego 12,9 bita to naprawdę 12,9 bita

Tu jest ta część, której prawie nikt nie rozumie, i jedyna, która ma znaczenie.

Entropia jednego słowa Diceware to log₂(7776) = **12,9 bita**. To arytmetyka, nie
bezpieczeństwo: jest 7776 wyników i każdy ma dokładnie takie samo
prawdopodobieństwo.

Porównaj to z tym, co się dzieje, gdy wybierasz ty. Jeśli poproszę cię o słowo ze
słownika liczącego 7776 słów, rachunek *wygląda* tak samo — też jest 7776
możliwości — ale taki nie jest, bo ty nie wybierasz ich z tym samym
prawdopodobieństwem. Wybierzesz słowa pospolite, słowa, które lubisz, słowa,
które widziałeś dzisiaj. Ten słownik ma 12,9 bita na papierze i dużo mniej w
twojej głowie, a atakujący sortuje swoją listę według częstości i sprawdza
najpierw to, co ludzie wybierają. **Entropia to nie liczba możliwości: to liczba
możliwości po odjęciu tego, co atakujący wie o twoich upodobaniach.**

Kostki nie mają upodobań. Nie mają też pamięci: kostka nie wie, że w poprzednim
rzucie wypadło `las`, więc nie unika powtórzeń, nie szuka urozmaicenia i nie
wstydzi się, gdy wypadną dwa słowa zaczynające się tak samo. Dlatego 12,9 bita
Diceware to **uczciwe 12,9 bita**, a nie optymistyczna liczba z ulotki.

I dlatego rachunki wychodzą na plus. Każde słowo dokłada swoje:

- Pięć słów: około **64 bitów**.
- Sześć słów: około **77 bitów**.
- Siedem słów: około **90 bitów**.

To czyste dodawanie, nie magiczne mnożenie, bo każdy rzut jest niezależny od
pozostałych. Reinhold zaleca, by nie schodzić poniżej pięciu słów, a przy tym, co
naprawdę ważne, używać sześciu lub więcej. Efekt widać w
[generatorze](/pl/): dodanie słowa zawsze dokłada tyle samo, a to „zawsze” jest
całym wynalazkiem.

## Sekretem nie jest lista

Zarzut nasuwa się sam: *skoro lista jest publiczna, to czy nie jest łatwiej to
złamać?*

Nie, i warto powiedzieć to powoli. **Te 12,9 bita już zakłada, że atakujący ma
listę.** Zakłada też, że wie, iż używasz Diceware, że wie, ile słów ma twoja
fraza, i że zna kolejność, w jakiej je wpisujesz. To wszystko jest już odjęte.
Jedyne, czego nie wie, to co wypadło na twoich kostkach — i właśnie to liczysz,
gdy mówisz „77 bitów”.

To odwrotność tego, co robimy z `P@ssw0rd`, gdzie cała nadzieja opiera się na
tym, że nikomu nie przyjdzie do głowy zamienić `a` na `@`. Przyjdzie. To jedna z
pierwszych reguł, jakie stosuje dowolne narzędzie do ataku słownikowego. Jeśli
masz pokusę, sprawdź to w [narzędziu](/pl/sprawdzanie/) i zobacz, ile wytrzyma.

## EFF i listy alternatywne

W 2016 roku **Electronic Frontier Foundation** opublikowała własne listy słów do
fraz układanych kostkami. Lista długa zachowuje 7776 pozycji — te same pięć
kostek, te same 12,9 bita — ale zmienia zawartość: precz z dziwnymi sylabami i
znakami, w zamian zwykłe słowa, łatwe do wpisania i łatwe do odróżnienia od
siebie. Opublikowali też listy krótkie, po 1296 słów (6⁴, cztery kostki, 10,3
bita na słowo): jedną ze słowami krótszymi i łatwiejszymi do zapamiętania, drugą
pomyślaną tak, by każde słowo odróżniało się od pozostałych pierwszymi literami i
dało się je autouzupełnić. W zamian każdy rzut jest wart mniej i trzeba rzucać
częściej.

Elegancja tej historii polega na tym, że **arytmetyka nie zmienia się od niczyjego
gustu**. Rządzi liczba pozycji. Możesz zrobić własną listę po kaszubsku, po
śląsku albo po klingońsku: dopóki ma 7776 różnych pozycji i wybierasz kostkami,
każde słowo jest warte 12,9 bita. Zmieniając listę, decydujesz wyłącznie o tym,
jak przyjemny jest dla ciebie wynik, a nie o tym, jak jest bezpieczny.

## Trzy sposoby, żeby to zepsuć

Diceware zawodzi na trzy sposoby i wszystkie trzy to ten sam błąd: człowiek znowu
wtyka rękę.

- **Rzucać ponownie, bo „to słowo mi się nie podoba”.** Jeśli odrzucasz wyniki, to
  nie używasz już kostek: używasz własnego widzimisię, a kostka jest rekwizytem.
  Co wypadło, to wypadło.
- **Przestawiać słowa, żeby brzmiały jak zdanie.** Kolejność też jest częścią
  rzutu.
- **„Ulepszać” frazę wykrzyknikiem na końcu i wielką literą na początku.** To nic
  nie dodaje wobec atakującego, który wie, że ludzie stawiają `!` na końcu i
  wielką literę na początku. Jeśli musisz spełnić głupią politykę haseł, zrób to,
  ale nie wmawiaj sobie, że zyskałeś bezpieczeństwo: zyskałeś je, rzucając jeszcze
  raz.

I ostrzeżenie, które dawał już Reinhold: zwykłe kostki w zupełności wystarczą —
kasynowe są dokładniejsze, ale nie są potrzebne — warto rzucać na gładkiej
powierzchni, a wynik zapisuje się taki, jaki wypadł.

## Podsumowanie

Fraza z sześciu słów wyrzuconych kostkami jest dłuższa do wpisania niż
`P@ssw0rd`, łatwiejsza do zapamiętania niż `Tr0ub4dor&3` i o wiele rzędów
wielkości droższa do złamania niż obie. Nie dlatego, że jest bardziej wymyślna —
nie jest, to sześć zwyczajnych słów — tylko dlatego, że **jest jedyną częścią
twojego hasła, o której nie zdecydowałeś ty**.

Na tym polega cały dowcip Diceware: najlepsze hasło, jakie możesz mieć, to takie,
w którym twoja opinia nie bierze udziału.

---

*Źródła: Arnold G. Reinhold, „The Diceware Passphrase Home Page” i jego lista
7776 słów (1995) · Electronic Frontier Foundation, listy słów do fraz hasłowych
układanych kostkami (2016) · arytmetykę można sprawdzić: 6⁵ = 7776 i log₂(7776) ≈
12,92 bita na słowo.*
